ابراهيم پورداود
(زندگینامهء خودنوشت)
در روز آدينه بيستم بهمنماه 1264 خورشيدي (5 مارس 1886 ميلادي) در رشت چشم به جهان گشودم.
زادگاهم در برزن سبزه ميدان در همان جايي است كه اكنون دبستان عنصري است. پدرم بازرگان و ملاك بود و مادرم دختر حاج ملاحسن خمامي از خاندان مجتهدين بزرگ بود. امروز خانوادهام در گيلان داودزاده خوانده ميشود.
شايد پنج و شش ساله بودم كه بمكتب سپرده شدم. در آن روزگاران در رشت دبستان و دبيرستان نبود، بناچار بايستي بمكتب رفت و عم جزء آموخت. پدرم پهلوي خانه خود (دبستان عنصري امروزي) مكتبي از براي پسران خود باز كرد و آخوندي را براي آموزش ما به آنجا گماشت. رفته رفته آنجا مكتبخانه بزرگي شد و كودكان همسايه در آنجا با همديگر همشاگرد يا همبازي شدند. آن مكتبخانه پارينه، چندي است كه مقبره پدر و برادرانم ميباشد، من هم پس از نورديدن اين همه سالهاي بلند در آنجا آرام خواهم گرفت، آن چنانكه از آنجا ناموخته بيرون آمدم، ناموخته به آنجا باز خواهم گشت.... | | [ادامه نوشتار] | | | ابوالقاسم اسماعيلپور
- ابوالقاسم اسماعيل پور متولد ۱۳۳۳ بابل
- دكتراى فرهنگ و زبانهاى باستانى از دانشگاه تهران
- دانشيار دانشكده ادبيات و علوم انسانى دانشگاه شهيد بهشتى تهران
- استاد مدعو دانشگاه مطالعات بين المللى شانگهاى
- عضو پيوسته انجمن انسان شناسان ايران
- عضو هيأت تحريريه مجله انسان شناسى دانشگاه تهران
- عضو هيأت تحريريه مجله علوم انسانى و اجتماعى دانشگاه مازندران
- عضو انجمن ايران شناسى اروپا
- عضو انجمن بين المللى مطالعات مانوى ... | | [ادامه نوشتار] | | | چراغعلي اعظمي سنگسري (1303-1381) فرهنگ شناس
استاد چراغعلي اعظمي سنگسري در سال 1303شمسي در يكي از خانوادههاي اصيل خيلخون سنگسري به دنيا آمد و در دامان پدر و مادري فرهنگدوست و در ييلاقهاي سرسبز و دامنهء كوههاي البرز مركزي، ميان مردمان غيور ايل سنگسري رشد و نمو پيدا كرد و توانست با تلاش هاي خود به مدارج بالايي در مجامع بينالمللي علمي دست يابد. او با خط و زبان فارسي ميانه (پهلوي) آشنايي كامل داشت و با زبان فارسي كهن و خط ميخي مربوط به زمان هخامنشيان نيز آشنا بود و واژهنامهء خط ميخي را به عنوان راهگشاي خط ميخي به صورت زيراكس منتشر كرد. او همچنين خط كوفي را نيز به سهولت ميخواند. به ايرانشناسي و ايران و بهخصوص خود، سنگسر به معناي واقعي كلمه عشق ميورزيد و در اين زمينهها مطالعات و تحقيقات بسيار وسيعي انجام داده بود كه گواه اين مدعا، آثار بزرگياست كه از خود برجاي گذاشته است.
استاد اعظمي آثار پژوهشي خود را از سن 30 سالگي آغاز و كتب و مقالات متعدد ايشان از مرز يكصد اثر گذشته است كه در بيشتر كتابخانههاي مهم دنيا از جمله امريكا، انگلستان، سوئد، ايتاليا و ... در دسترس علاقمندان و پژوهشگران ميباشد.... | | [ادامه نوشتار] | | | زهرهء زرشناس
دكتر زهره زرشناس، پژوهشگر فرهنگ وزبان هاى باستانى
متولد ۱۳۳۰ تهرانى
ورود به دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۹ / تحصيل در رشته ادبيات انگليسى
اخذ مدرك دكترا در سال ۱۳۶۵(فرهنگ و زبانهاى باستانى)
مدير دپارتمان فرهنگ و زبانهاى باستانى از سال ۱۳۷۵
مدير دپارتمان فرهنگ و زبان هاى باستانى پژوهشكده زبانشناسى
برخى آثار او عبارتند از: بررسى شش متن سغدى بررسى داستانهاى سغدى نمادها و ارزشها
در آيين زردشتى، جستارهايى در زبانهاى ايرانى ميانه ايرانى شرقى و ....... | | [ادامه نوشتار] | | | ژالهء آموزگار
دكتر ژاله آموزگار.متولد: ۱۲ آذر ۱۳۱۸. خوى / ۱۳۳۵ اخذ ديپلم از دبيرستان ايراندخت تبريز / ۱۳۳۸ اخذ مدرك ليسانس با رتبه اول، دانشكده ادبيات تبريز / ۱۳۳۸ تا، ۱۳۴۲ دبير آموزش و پرورش، تهران، كاشمر و نيشابور.
۱۳۴۳ تا ۱۳۴۶. دانشجوى دولتى در كشور فرانسه با استفاده از بورس دانشجويان رتبه اول.
۱۳۴۶. اخذ مدرك دكترا از دانشگاه سوربن پاريس در رشته فرهنگ و زبان هاى باستانى
۱۳۴۷ تا ۱۳۴۹. پژوهشگر بنياد فرهنگ ايران
۱۳۴۹ تا ۱۳۶۲. استاديار دانشكده ادبيات دانشگاه تهران.
۱۳۶۲ تا ۱۳۷۳. دانشيار دانشكده ادبيات دانشگاه تهران.
... | | [ادامه نوشتار] | | | فهرست آثار والتر برونو هنينگ 1908-1967
والتر برونو هرمان هنينگ، استاد و محقق نامدار فرهنگ و زبانهاي ايراني، در 35 اوت 1908 در راگينت از شهرهاي پروس شرقي به جهان آمده و در 1931 از دانشگاه گوتينگن به دريافت درجة دكتري در زبانهاي ايراني با درجة ممتاز توفيق يافت و در 1936 به دانشياري دانشگاه لندن برگزيده شد. دو سال بعد با ماريا پولوتسكي زناشويي كرد و يگانه فرزند او «آن» در 1938 متولد شد. ده سال بعد در دانشگاه لندن به مقام استادي «تحقيقات آسياي مركزي» نايل آمد.... | | [ادامه نوشتار] | | | کتايون مزداپور
-كتايون مزداپور زبانشناس و پژوهشگر زبانهاى باستانى متولد ۱۳۲۲ يزد
- ليسانس علوم اجتماعى در دانشگاه تهران ۱۳۴۳
- فوق ليسانس زبانشناسى همگانى و زبانهاى باستانى از دانشگاه تهران ۱۳۴۹
- دكتراى زبانشناسى همگانى و زبانهاى باستانى از دانشگاه تهران ۱۳۵۹
- پژوهشگر فرهنگستان زبان
- پژوهشگر فرهنگستان ادب و هنر
- پژوهشگر پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى
- استاد دوره هاى كارشناسى ارشد و دكترا
- برخى از آثار وى عبارتند از: شايست و ناشايست (آوانويسى و ترجمه و برنده كتاب سال ۱۳۶۹)، گويش بهدينان شهر يزد (برنده جايزه سال پژوهش فرهنگى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى)، داستان گرشاسب (ترجمه از متن خوانده نشده پهلوى) و دليله محتاله و مكر زنان، ماديان هزار دادستان و...... | | [ادامه نوشتار] | | | محمدتقي راشدمحصل
پژوهشگر زبان هاى باستانى ، ادبيات پژوه و محقق اديان آسمانى
متولد : ۱۳۱۸ ، تهران
دكتراى «فرهنگ و زبان هاى باستانى » از دانشگاه تهران
عضو هيأت علمى پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى
مدرس اوستا و زبانهاى باستانى در دانشگاه هاى كشور
محقق برجسته در علوم دينى و اديان باستانى
برخى از تأليفات وى عبارتند از : «آثار گويشى ابوريحان بيرونى » ، «درآمدى بر زبان اوستايى »، «گزيده هاى زادسپهرم»، «نجات بخشى در اديان»، «كتيبه هاى ايران باستان»، «يسن پنجاه و هفتم» و «دينكرد هفتم» و ...... | | [ادامه نوشتار] | | | منصور شکی
دکتر منصور شکي، استاد بازنشستهء زبان فارسي و زبان پهلوي در دانشگاه پراگ، روز سوم فروردين 1379، در سن 82 سالگي درگذشت. دکتر شکي، در جواني، از طرف شرکت نفت، براي تحصيل رياضيات، به بيرمنگام (انگلستان) رفت، و در آنجا، در رشتهء فيزيک، درس خواند و موفق به اخذ درجهء فوقليسانس در اين رشته شد. پس از بازگشت به ايران، به مدت دو سال در آبادان به کار پرداخت؛ اما، به علت درگير شدن در مسائل سياسي روز، مجبور به ترک ايران شد و در 1327، قبل از واقعهء تير خوردن شاه، به کشور چکسلواکي رفت. در آنجا، به معرفي صادق هدايت، با يان ريپکا، ايرانشناس مشهور چک، آشنا شد و، به مدد او، به تحصيلات خود در رشتهء فيزيکي ادامه داد و موفق به اخذ درجهء دکتري در اين رشته شد. پس از اتمام تحصيلات، در کشور چک مستقر شد و مدت پنجاه سال تا آخر زندگي خود را در آن کشور گذرانيد. شکي، پس از مدتي که در رشتهء فيزيک به کار مشغول بود، به علت ابتلا به بيماري سخت ريوي از کارهاي سنگين منع شد و به تدريس زبان فارسي در دانشکدهء شرقشناسي دانشگاه پراگ پرداخت. از اين تاريخ به بعد، او همّ خود را يکسره صرف تحقيق در زبان فارسي کرد و سه کتاب خوب و مفيد و چند مقاله در اين زمينه به چاپ رسانيد.... | | [ادامه نوشتار] | | | ورا سرگيونا راستارگويوا (2005-1912)
ورا سرگيونا راستارگويوا، ايرانشناس برجستهء روس و مؤلف اثر دستور زبان پهلوي، روز 3 نوامبر 2005 در 93 سالگي درگذشت. راستارگويوا در سال 1912 در دهکدهء استاروژوسکي، واقع در استان ليپتسکي روسيه، در خانوادهاي کشاورز به دنيا آمد. در 1938 دورهء دانشکدهء فيلولوژي دانشگاه دولتي لنينگراد را به پايان رساند و پس از دفاع از رسالهء خود با عنوان گويش ورزابي زبان تاجيکي، موفق به دريافت درجهء نامزدي علوم شد و در 1964 در رشتهء فقهاللغه دکتري گرفت.
راستارگويوا از دانشمندان برجستهء روسيه و داراي عنوان افتخاري شخصيت علمي جمهوري تاجيکستان بود. او در طول زندگي خويش به دريافت مدالها و نشانهايي از اتحاد جماهير شوروي، روسيه، و نيز نشان «دوستي» تاجيکستان نائل و نيز به دريافت جايزهء دولتي ابوعليسينا مفتخر شد.
راستارگويوا به نسلي از زبانشناسان تعلق دارد که
... | | [ادامه نوشتار] | | | یحیی ماهيار نوّابي (زندگينامه و آثار)
دکتر يحيي
ماهيار نوّابي در يازدهم مهرماه 1379، دور از وطن و هنگامي که براي ديدار فرزندش به
سوئد سفر کرده بود، بر اثر ايست قلبي، در حالي که همراه دخترش، ميترا، عازم منزل
بود بدرود زندگي گفت. خود او، آرزو داشت، نه در بستر بلکه ايستاده و بر پا بميرد.
باري، جامعهء فرهنگي ايران، با از دست دادن او، از خدمتگزاري آگاه و پژوهندهاي
توانا محروم ماند. روانش شاد.
... | | [ادامه نوشتار] | | |
|
برای استفاده بهتر از مقالاتی که با قلم اوستایی و یا پهلوی حروفنگاری شدهاند دو قلم زیر را در رایانهء خود نصب کنید.
 | | قلم پهلوي Ham-dibirih |
 | | قلم اوستایی Jamaspa |
|