دستنويس ت د 28 (TD28)ماهيار نوابي
(گنجينه دستنويسهاي پهلوي و پژوهشهاي ايراني، از انتشارات مؤسسه آسيايي «دانشگاه پهلوي» شيراز)
متن اوستائي و پهلوي گزيده گاهان، هادخت نسك يشت 1، 30-31 و جز آن
مجموعۀ ت د 28 (TD 28) يكي از دستنويسهاي
كتابخانۀ شخصي شادروان بهرام گور ت. انكلساريا ست اندازۀ اين دستنويس 28 در 18
سانتيمتر است، 370 صفحه دارد كه معمولاً هر صفحه داراي 15 سطر است كاغذ آن دست ساخت
ميباشد. صفحههاي 202-206، 307-310، 336، 340-342، 344 و 355-359 سفيد مانده است
(در چاپ حاضر صفحههاي سفيد جز ص 202 به شمار نيامده است). پاياننويس ندارد اما در
ص 174 پاياننويسي ديده ميشود كه مربوط به متن پيش از آن صفحه است.
متنهاي نامبردۀ زير در اين مجموعه آمده است.
1- صفحههاي 1-20، 6؛ متن اوستا و پهلوي گزيدۀ اوستاي گاهان Citak Apastak Gāhān I
نك. وست. Grund. Iran. Philol . II 89.
2- صفحههاي 20، 7-55، 12، متن اوستا و پهلوي «هادخت نسك». نك وست، Gr.ir.Ph II،
88، و نيز گري (L.H. Gray) “A Suggested restoration of the Hadoxt Nask” در Journ.
Amer. Or. Soc ، 67 (1947) س 14-23.
3- صفحههاي 55، 13-57، 8؛ متن اوستا و پهلوي يشت 1، 30-31. متن پهلوي آنرا ميتوان
در كتاب زند خرده اوستا (Zand-I Khūrtak Avestāk) تاليف دابار (B. N. Dhabhar) چاپ
بمبئي 1927 صفحه 99 و ترجمه انگليسي آنرا در (English. Translation of Zand-I
Kh.Av) از همو، چاپ بمبئي 1963، 183-186 يافت (ظاهراً در اين تاليف از اين نسخه
استفاده نشده است) و همچنين در كتاب Pahlavi Version of Yašts تاليف M.F. Kanga چاپ
بمبئي 1941 ص 14-15.
4- صفحههاي 57، 9-131، ه؛ متن پهلوي شايست نشايست فصل 1-10. نك. Middle Persian
Literature از مري بويس در Handbuch der Orientalistik Band 4. Iranistik
(Abschnitt 2/ Lieferung. 1) Leiden-Koln 1968. 39.
5- صفحههاي 131، 9-174، 13. واژهنامۀ اوستائي با برابر پهلوي آن، (فرهنگ اوئيم
ايوك.). نك:
E.W. West. Grundriss der Iranischen Philologi. 87. – H. Jamaspji: An Old
Zand-Pahlavi Glossary, Bombay 1867. – C. Salemann: Travaux de la 3e session du
congrès international des orientalistes, St. Petersbourg 1876, II, 493-591. – H.
Reichelt: Der Farhand I Oim. Wien 1900 & WZKM. XIV (1900) 177-213 & XV (1901),
177-86.
بتازگي نيز G. Klingenschmidt براي پاياننامه دكتري خويش در دانشگاه Erlangen
پژوهشي در آن كرده است. اين متن پاياننوشتي دارد كه ميرساند كه نويسنده آن هيربد
پشوتن رام از نوادههاي موبد هرمزديار است.
6- صفحههاي 175، 3-201؛ متن پهلوي شايست نشايست فصل 11-14. نگاه كنيد به كتاب مري
بويس كه نام آن در بالا ياد شد و به:
Firoze M. P. Kotwal: The Supplementary texts to the šāyest nē šāyest. Copenhagen
1969.
7- صفحههاي 207-215، 6 (چاپ حاضر، 203-211)؛ متن پهلوي پتيت خود. نك. زند خرده
اوستا از دابار بمبئي 1927، 78-84 و ترجمه انگليسي آن بمبئي 1963، 149-156.
8- صفحههاي 215، 7-229، 3 (چاپ حاضر، 211-225)؛ متن پهلوي شايست نشايست فصلهاي
15-17، نك تاليفات ياد شده بالا از مري بويس و ف. كوتوال.
9- صفحههاي 229، 4-306 (چاپ حاضر 225-302)؛ متن پهلوي ارتاي ويرازنامك. نك. كتاب
مري بويس كه ذكرش گذشت ص48.
10- صفحههاي 311-335 (= چاپ حاضر، 3030-327). متن پهلوي ماتيكان يوشت فريان. نك.
كتاب مري بويس، ص54.
11- صفحههاي 337-339 (چاپ حاضر 329-331). متن پهلوي شايست نشايست فصل 21. نك. مري
بويس و كوتوال در تاليفات ياد شده.
12- صفحه 343 (چاپ حاضر، 333) متن پهلوي كوچكي دربارۀ تقديس درون (نان مقدس) براي
بزرگداشت فروهران. (Drōn fravahram yaštan)
13- صفحههاي 345-354 (چاپ حاضر 335-344) متن پهلوي گجستك اباليش. (مري بويس، ص 44،
يادداشت 2).
14- صفحههاي 360-361، 6 (چاپ حاضر 346-347) متن اوستائي در آئين جمع كردن خاكستر
آتش بهرام در اشهين گاه. جائي كه در متن خالي مانده است شايد براي دستورهاي ديني
اين آئين بوده است.
15- صفحههاي 361، 7-370 (چاپ حاضر، 347-356) نيرنگ بوي ويژه آتش مقدس با نقشهاي
كه 9 نقطهاي در گرد آتشدان را كه در آن جايها بايد موبد بايستد و آياتي از اوستا
را بخواند تعيين ميكند.
در اين مجموعه چنانكه در آغاز گفته شد چندين صفحه در جاهاي مختلف سفيد مانده است كه
در كتاب حاضر بشمار نيامده و به اين ترتيب از متن 7 ببعد شماره صفحههاي اين كتاب
با دستنويس تطبيق نميكند.
|
