نقد و بررسي کتاب «جشن‌نامه دکتر محسن ابوالقاسمي و نقد برخي از مقالات آن

روز چهارشنبه سوم اسفندماه 1384، مراسم بزرگداشت استاد دکتر ابوالقاسمي در ميان دوستداران و شاگردان ايشان، در مجمعي سرشار از صميميت و شادي برگزار شد و يشت فرزانگي، در ستايش مقام علمي استاد، به ايشان تقديم شد. جاي خوشحالي است که همت اولياي شوراي گسترش زبان فارسي و بعضي شاگردانِ استاد، پس از دو سالي ثمر داد تا حق گوشه‌اي از خدمات علمي اين استاد فرزانه گزارده شود. ولي با وجود کوشش بي‌دريغ اولياي امر، حاصل کار نه چيزي است درخور استاد و اين نه گناه جامعان و فراهم‌آورندگان کتاب، که قصور بعضي نويسندگان مقالات است...

سرودهای پهلوانی (زبور پهلوی)

زبور پهلوی، نامي است براي متني دوازده صفحه‌اي كه پشت و رويش ترجمه‌ي زبور سرياني به زبان پارسي‌ميانه نوشته شده است. يكي از چهار هيئت آلماني اعزام‌شده به آسياي مركزي (ن.ك. تورفان) آن را همراه مقداري اسناد ديگر، در بولايغ، منطقه‌اي نزديك تورفان، در تركستان شرقي (كه امروزه ژينجيانگ اويغور نام دارد و منطقه‌اي خودمختار در جمهوري خلق چين است) كشف كردند. بر اين دوازده صفحه (در ابعاد 11 در 6/9 سانتي متر) که در بخش‌هاي مياني تخريب شده و افتادگي دارد، مزمور 94.18 تا پايان، 7-95.2، 95.7 تا 96.10، 97.12 تا 99.6، 118.124 تا 118.142، 121.4 تا 132.2، 133.2 تا 134.2، 134.9 تا 134.11، 134.11 تا 135.9، 135.9 تا 136.3 ، نوشته شده است. اين دست‌نوشته احتمالا در سده‌ي ششم تا هفتم پس‌ازميلاد نوشته شده است و كهن‌ترين گواهي زبانشاسانه‌ي ادبيات پهلوي است ...

مهر و داد و بهار (يادنامهء مهرداد بهار)، به کوشش اميرکاوس بالازاده، انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، تهران 1377، 372 صفحه.

زنده‌ياد مهرداد بهار، ايران‌شناس، در آبان‌ماه 1373 روي در نقاب خاک کشيد. از آثار اوست: پژوهشي در اساطير ايران، ترجمة فارسي بندهشن، واژه‌نامة بندهشن و واژه‌نامة گزيده‌هاي زادسپرم...